Permetrine

Click voor het Engelse iets uitgebreidere document HIER.

Algemeen

Permetrine, is zoals alle kunstmatige pyrethroiden, een zenuwgif.

Permetrine wordt tegen heel veel ongedierten op noten, fruit, groente, katoen, paddenstoelen, aardappels, graan... gebruikt in kassen en particuliere tuinen. Men past het ook tegen termieten, ectoparasieten, steekvliegen en kakkerlakken toe. Doordat de natuurlijke vijanden ook ongewild aangepakt worden kan, het soms tot onaangename verrassingen zoals bijvoorbeeld mijtenplagen leiden.
Uit: http://extoxnet.orst.edu/pips/permethr.htm

Algemene werking

Ook voor zoogdieren, mensen dus inclusief, is permetrine een zenuwgif. Het veroorzaakt tremors, slechte coördinatie, verhoogde lichaamstemperatuur, verhoogd agressief gedrag en leerproblemen.

Bij hoge doseringen treden verlammingsverschijnselen op die tot drie dagen aanhouden (International Programme on Chemical Safety. 1989).

Het zenuwgif doodt de insecten door het zenuwstelsel hypergevoelig te maken: Het zenuwstelsel wordt gebombardeerd door een reeks impulsen. Op dezelfde manier als DDT dat doet. (Vijverberg et al 1990). Permitrine beïnvloedt de GABAA receptor (receptor van het zenuwstelsel), waardoor overprikkeling en toevallen ontstaan ( Ramadan, A,A, et al. 1988). Permetrine grijpt verder onder andere aan op de ATPase in de celwand (Kakko I et al 2003) wat de neurotoxiciteit en aantasting van de immuuncellen zou kunnen verklaren (Grosman N et al. 2005).
En permetrine remt de functie van de cel mitochondriën ( Gassner, B. et al. 1997) waardoor een heel scala aan symptomen ontstaat.

Permetrine is giftig voor vissen en andere waterorganismen, maar ook vogels hebben er last van. Voor veel soorten zijn minieme concentraties al dodelijk.

Chemie

		Permetrine is een kunstmatige pyrethroid. Pyrethroïden vormen de synthetische versie van de natuurlijke pyrethrines (pyrethrum), insecticides, die uit tropische margrietsoorten worden gewonnen.
Permetrine

Verbod

Als gewasbeschermingsmiddel is permetrine in de Europese Unie niet meer toegelaten (Beschikking 2000/817/EG van de Europese Commissie van 27 december 2000).
In de Verenigde Staten heeft de EPA (Environmental Protection Agency) permetrine als een mogelijke kankerverwekkende stof voor de mens aangemerkt omdat uit dierproeven bleek dat het tumoren in long en lever van muizen kan veroorzaken.

Onderzoek

Aantasting DNA

In celkweken van witte bloedcellen (lymfocyten) kwamen meer chromosoom afwijkingen voor , (Barrueco, C. et al. 1992, Surrallés, J. et al. 1995, Undeger U, Basaran N. 2005) en bij hamstereicellen trad hetzelfde fenomeen op . ( Barrueco, C. et al. 1994).

Kanker

Volgens de EPA (U.S. Environmental Protection Agency) is permetrine een mogelijk carcinogeen ( U.S. EPA. 1997). Het verhoogt de kans op long en levertumoren in vrouwelijke en mannelijke ratten (U.S. EPA. Office of Pesticide Programs. Health Effects Division. 1997). Ook kan permetrine de kans op borstkanker verhogen (Kasat K, et al 2002, Kakko I et al 2004).

Het onderliggend mechanisme is mogelijk als volgt: Carcinogene tryptofaan derivaten hopen zich op ( El-Touky, M.A. 1989) en/of de communicatie tussen de cellen wordt geremd ( Tateno, C. et al. 1993).

Voortplanting

Permitrine beïnvloedt en het vrouwelijke én het mannelijke voortplantingssysteem (Eil C. et al 1990). Permetrine heeft een oestrogeen effect op vrouwelijke ratten en een anti-androgeen effect op mannelijke ratten (Kim SS et al 2005).

Permetrine doet het gewicht van de testis dalen bij muizen (U.S. EPA. Office of Pesticide Programs. Health Effects Division. 1997) en onderdrukt samen met de metaboliet 3-phenoxybenzoic acid (3-PBA) de werking van mannelijke hormonen (Sun H, et al 2007). Ook onderdrukken permetrine en cis-permetine de aanmaak van testosteron (Ramadan, A.A. et al. 1988, Zhang SY et al 2007).

Permetrine bindt zich aan de oestrogeen receptor waardoor het een oestrogene werking heeft (McCarthy AR et al 2006), bovendien remt het de afbraak van estradiol in de lever (Usmani KA, et al 2006).

Verder beschadigt permetrine het embryo in een vroeg stadium, bij muizen, konijnen en ratten ( Spencer, F. et al 1982, Greenlee AR et al 2004, U.S. EPA. Office of Pesticide Programs. Health Effects Division. 1997); Het veroorzaakt abortus bij konijnen (U.S. EPA. Office of Pesticide Programs. Health Effects Division. 1997) en ratten ( Spencer, F. and Z. Berhane. 1982).

Immuunsysteem

Permetrine remt in vivo al bij lage doseringen T-lymfocyten en NK cellen (Blaylock, R.L. et al. 1995), dit beeld werd ondersteund door in vitro experimenten ( Stelzer, K.J. et al. 1984).

Aangebracht op de huid onderdrukt permethrin het immuunsysteem van muizen, dat wil zeggen het verlaagt de reactiviteit van afweercellen van de milt (Punareewattana K et al 2001, Prater MR et al 2002, Prater MR et al 2003, Prater MR et al.2005). Ook Institóris L et al (2001) en Olgun Set al (2004) benadrukken het gevaar van permetrine voor het immuunsysteem.

Gedrag, hersenen

Permetrine zorgt voor een verhoogde afgifte van de neurotransmitter acetylcholine (Rao, G.V. et al 1995; Al-Rahji D.H. 1990, Kakko I et al 2003) . Het beïnvloed ook andere neurotransmitters (Rao G.V. et al 1993.).
Bij proefdieren tast het ook in een lage dosis de werking van dopamine in de hersenen aan (Karen DJ et al 2001, Bloomquist JR et al 2002, Gillette JS 2003, Pittman JT et al 2003) en maakt de neuronen kwetsbaarder (Gillette JS et al 2003, Elwan MA et al 2005).
De aangetaste dopamine neruotransmissie verandert en verlaagt bijvoorbeeld de ‘open field behaviour’ (Karen DJ et al 2001).

Al bij een lagere dosis permetrine worden ratten bijvoorbeeld agressiever, zijn geïrriteerder en kunnen er minder tegen opgesloten te zitten (McDaniel, K.L. et al 1993); verder vergaten ratten bepaalde aangeleerde zaken ( Peele, D.B. and K.M. Crofton. 1987).
Er is een mogelijke link met het ontstaan van parkinson (Karen DJ et al 2001, Pittman JT 2003).
Permetrin remt de ontwikkeling van hersencellen van jonge ratjes (rittens), ook via de moedermelk (Imamura L et al 2002). De rittens van met permetrin behandelde ratten konden slechter zwemmen en vertoonden een ander soort ‘open field activity’ (Farag AT et al 2006).

Volgens Hudson PM et al (1986) en Vaccari A et (1998) stimuleert permethrin de opname van glutamaat in de hersenen maar volgens Wu J. (1999) remt het juist de opname.
Permetrin verlaagt de schildklierhormonen (T3, T4, TSH) in het serum en in de hersencellen van de cerebrale cortex en de hippocampus (Wang S et al 2002).

In vivo!!! zorgde Permetrin er voor dat gamma-aminobutyric acid transferase (GABAT) in ratten hersenen actiever is. In vitro deed het niets (Ji ZY, et al 2003).

Versterking, synergisme

’Gulf War illness’, Gulf War Syndrome wordt onder andere geweten aan permetrine (Plapp Jr FW 1999, Karen DJ et al 2001).

De permetrine waar de uniformen mee geïmpregneerd waren, in combinatie met het anti zenuwgas middel, pyridostigmine bromide (PB; 3-dimethylaminocarbonyloxy-N-methylpyridinium bromide), en het insectenafweermiddel DEET (N,N-diethyl-m-toluamide) heeft golfoorlog veteranen onnoemelijk veel leed berokkend. Van de 750.000 golfoorlog veteranen heeft minstens 30.000 (4%) neurologische klachten (Abou-Donia MB et al 1996).

Talloze experimenten ondersteunen de overtuiging dat de combinatie van Permetrine en DEET funest is (Abou-Donia MB et al 1996; Abu-Qare AW et al April 2001).
Zoals een veranderd cortisol metabolisme (Abu-Qare AW et al Nov 2001), verhoogde oxidatieve stress (Abu-Qare AW et al April 2001) en dood van ratten hersencellen (Abu-Qare AW et al Jun 2001). Verder aantasting van de BBB (bloed hersen barrière), veranderde senso- en locomotoriek door aantasting van bepaalde receptoren in de hersenen (Abu-Qare AW et al 2003). Ook waren ratten minder actief en schuwer (Hoy JB et al 2000a; Hoy JB et al 2000b).

Voegt men nog pyridostigmine bromide en stress toe, dan is het maximale te behalen effect daar. Meer aantasting van de BBB en dood van hersencellen in de cingulate cortex, de dentate gyrus, de thalamus, en de hypothalamus (Abdel-Rahman A, et al 2002). Later kon de schade in de middenhersenen, hersenstam, cerebellum, hersen-cortex en hippocampus nader gedetailleerd worden. Hetgeen mogelijk een verklaring is voor het probleem dat golf oorlog veteranen hebben met het geheugen, het leren, de coördinatie, het lopen, medicijnen en ook met psycho-sociale aangelegenheden (Abdel-Rahman A et al (Jan 2004, Feb 2004).

Individuele gevoeligheid

Het is zeer waarschijnlijk dat kinderen gevoeliger voor permetrine zijn. Permetrine is bijna 5x zo giftig voor 8 dagen oude ratjes in vergelijking tot volwassen ratten (Cantalamessa, F. 1993).
Ook is de kans dat kinderen meer aan permetrine bloot staan groter. Dit door het aaien en knuffelen van met anti- teek en vlo middelen behandelde huisdieren (http://www.headlice.org/news/2003/troopcollars.htm en http://www.nrdc.org/health/effects/pets/execsum.asp).

Een tekort aan permetrine afbrekende enzymen, kan leiden tot snellere aangetasting van motorische zenuwen ( Pall, H.S. et al. 1987, Steventon, G.B., R.H. Waring, and A.C. Williams.1990).
En ook personen met bepaalde aangeboren afwijkende enzymen kunnen een verhoogd gezondheidsrisico lopen bij onder andere, blootstelling aan pemetrine ( Abou-Donia, M.B. et al. 1996 abstract).

Geraadpleegde bronnen Permetrine

Zie: Geraadpleegde literatuur.
Zie: Geraadpleegde internet bronnen.